Friday, September 4, 2020

පින් මන්ද රංග භූමියේ ...

පින් මන්ද රංග භූමියේ

පෙම් බැන්ද සිංහ සීවලී

නුඹ මන්ද ලෙනෙන් පිට වෙලා ගියේ

මං සිංහයාට බයයි නංගියේ

මං සිංහයාට බයයි නංගියේ


වැදි රජ සමගින් අවසැඟ

මනමේ කුමරිට රැවටුණ //

මනමෙ කුමරා මමයි නංගියේ

ධනුදර වුණාට ඉහත සංදියේ

ධනුදර වුණාට ඉහත සංදියේ

මං සිංහයාට බයයි නංගියේ

මං සිංහයාට බයයි නංගියේ

පින් මන්ද රංග භූමියේ...

දුනු කඩු මොටදැයි ප්‍රේමෙට

වෙඬරු සදිසි උණු වෙන සිත් මිස //

තිරය මෑත් කරන වංගියේ

අසිපත ගෙන නුඹ කොහි සැඟවුණිදෝ

අසිපත ගෙන නුඹ කොහි සැඟවුණිදෝ

මං සිංහයාට බයයි නංගියේ

මං සිංහයාට බයයි නංගියේ


පින් මන්ද රංග භූමියේ

පෙම් බැන්ද සිංහ සීවලී

නුඹ මන්ද ලෙනෙන් පිට වෙලා ගියේ

මං සිංහයාට බයයි නංගියේ

මං සිංහයාට බයයි නංගියේ

මං සිංහයාට බයයි නංගියේ ///

ගායනය, සංගීතය - සේනානායක වේරලියද්ද

පද රචනය - වසන්ත දුක්ගන්නාරාල

අපූරු ගීත රචනා හාරසියයකට වැඩි ගීත සංචිතයක හිමිකරු වන ඔහු ප‍්‍රවීණ ගීත රචක වසන්ත දුක්ගන්නාරාළ මේ ගීතයේ පසුබිම සම්බන්ධයෙන් පැහැදිලි කරමින්. 

ඔබට මතකද ඉස්කෝලේ, ඩෙස්ක් එකේ කවි කුරුටු ගාපු කාලේ? 

ඒක මං මට අවුරුදු දොළහ, දහතුන පිරෙනකොටම කරපු දෙයක්. ඉස්කෝලේ අටේ පංතියේ විතර ඉන්නකොට ඩෙස්ක් එකේ කවි කුරුටු ගානවා. මිශ‍්‍ර පාසලක මං ඉගෙනගත්තේ. ඉන්නෙත් පිටිපස්සෙම පේළියේ. දවසක් ඩෙස්ක් එකේ කුරුටු ගගා ඉන්න අතරේ කොළ කෑල්ලක කවියක් ලියලා එහා පැත්තේ හිටපු ගෑනු ළමයකුට දුන්නා. ඒ ගෑනු ළමයා ඒක ටීචර්ට දුන්නා. ටීචර්ගෙන් ඒක ප‍්‍රින්සිපල්ටත් ගිහිල්ලා. ඒ කාලේ හැටියට ඒ වගේ දෙයක් කරන එක ලොකු වැරැද්දක් බවට පත්වෙලා, මට ලොකු දඬුවමක් ලැබුණා. 

ඉන්පස්සෙත් කවි ලිව්වද? 

ඊට පස්සේ ටික කාලෙකට මං කවි ලියන්න ගියේ නෑ. ඔහොම ඉඳලා නවයේ පංතියේ අන්තිම වගේ වෙනකොට මං ආයේ කවියක් ලියලා දුන්නා. 

එකම කෙනාටද? 

ඔව් ඔව් දෙවැනි සැරෙත් දුන්නේ එකම කෙනාට. හැබැයි ඒක ටීචර්ට ගියෙත් නෑ; ප‍්‍රින්සිපල්ට ගියෙත් නෑ; හැමෝම නිහඬ වුණා. ඒක එච්චරයි. අපි ලොකු වෙලා උසස්පෙළට යනවා. ඇය එක විෂය ධාරාවක යනවා. මං වෙන විෂය ධාරාවක යනවා. අවුරුදු ගාණකට පස්සේ මම විශ්වවිද්‍යාලයට ඇවිල්ලා. ඇය වෙනත් විශ්වවිද්‍යාලයකට ගිහිල්ලා අධ්‍යාපන කටයුතු කළා. පෙර කියූ කවි කතාව යොවුන් වියේ ආපු සිතුවිල්ලක් විතරක් වෙලා. මම දුක්ගන්නාරාල වෙලා ජීවිතවල ඉස්සරහට යනවා. පසු කාලයේ අපේ ඉස්කෝලේ තෑගි බෙදාදීමේ උත්සවයකට ප‍්‍රධාන ආරාධිතයා හැටියට මට ආරාධනා ලැබිලා මං ගියා. එදා ? අපේ ආදි ශිෂ්‍ය එකතුවකුත් පැවැත්වුණා. ඒකට ඉතිං හැම තැනම විසිරිලා ඉන්න අය ආවා. පොඩි කාලේ දැක්ක අය ඊට පස්සේ හම්බෙන්නේ එදාට. ඉතිං එදා අර කවිය ලියපු ගෑනු ළමයත් ඇවිල්ලා හිටියා. හැබැයි ඇය විවාහවෙලා මාව ඔහුටත් අඳුන්වලා දීලා නික්ම යනකොට මට කොළ කෑල්ලක් දීලා ගියා. පොඩි කොටු රූල් කොළයක්. මේක දැන් කියවන්න එපා; ගිහිල්ලා කියවන්න කියලා තමයි ඒ කොළ කෑල්ල ඇය මට දුන්නේ. මං බෝඩිමට ගිහිං බලපුවාම මගේම අත් අකුරු. මම අර නවයේ පන්තියේදී ඇයට ලියලා දීපු කවි කොළ කෑල්ල ඇය මට ආපහු දීලා. 

මොනවද ඒ කොටුරූල් කොළ කෑල්ලේ ලියලා තිබුණේ? 

දුනු කඩු මොටදැයි පේ‍්‍රමෙට, වෙඬරු සදිසි උණුවෙන සිත් මිස, ඔන්න ඔහොම තව මොනවද හෑල්ලක් ලියලා මං තිබ්බා. අවුරුදු පහළොවකට විස්සකට විතර පස්සේ තමයි ඇයගෙන් මට ඒ කොළ කෑල්ල ආපිට ලැබුණේ. 

ඒ කවියේ වචන ඔබේ පළවෙනි ගීතයේත් තිබෙනවා නේද?

 ඒ වචනත් අරගෙන මං පසුව කවියක් ලිව්වා. ගීත රචනයක් හැටියට නෙවෙයි. අපේ කාලේ අපි ‘දිවයින’ ඇතුළු හැම පත්තරේටම කවි ලියනවා. දවසක් ඒ කවිය මං අතේ තියන් ඉන්නකොට අපේ මිතුරා මංජුල වෙඩිවර්ධන කිව්වා, මචං මේකේ සිංදු ගතියක් තියෙනවා කියලා. එතකොට සිංදු එකක් දෙකක් ලියලා තිබ්බට මං ජනප‍්‍රිය වෙලා නැහැ. පස්සේ මං හිතුවා මේක ගීතයක් කරන්න. ඒ ලියවුණු ගීතය පින් මන්ද රංග භූමියේ, පෙම් බැන්ද සිංහ සීවලී නුඹ මන්ද ලෙනෙන් පිටවෙලා ගියේ, මං සිංහයාට බයයි නංගියේ. අර කවියේ කෑල්ලකුත් ගන්නවා මං මේකට. දුනු කඩු මොටදැයි පේ‍්‍රමෙට, වෙඬරු සදිසි උණුවෙන සිත් මිස කියලා. ඉතිං මේක තමයි මගේ ජනප‍්‍රිය මට්ටමට ආව පළවෙනි ගීතය. 

මේ ජනප‍්‍රිය ගීතයේ තනුව සේනානායක වේරලියද්ද මහත්මයාගේ? 

මං ඒ ගීතය ලියලා වේරලියද්දට දුන්නා. ඒ කාලේ මං වේදිකා නාට්‍ය කෙරුවනේ. මේ වගේ දෙයක් ලියැවෙන්නෙත් ඒකයි. වේදිකාවේ තියෙන අත්දැකීමුයි ඔක්කොමත් එක්ක. අසම්මත පේ‍්‍රමයක් හැටියට ලියවුණේ. ඒ කියන්නේ අපිට හමුවෙන්නේ නැති පෙම්වතුන් දෙදෙනෙක් කියන හැඟීම ඒකෙ තිබ්බේ. වේරලියද්දට ගීතය දීලා දවස් දෙකකට විතර පස්සේ ජෝන් ද සිල්වා එකේ නාට්‍ය දර්ශනයකට මම මේක් අප් කර කර ඉන්න ගමන් වේරලියද්ද කෝල් එකක් දීලා ඇහුවා මගෙන් කොහෙද ඉන්නේ කියලා. මම කිව්වා ජෝන් ද සිල්වා එකේ ඉන්නේ කියලා. එතකොට වේරලියද්දත් ජෝන් ද සිල්වා එකේ ඉඳන් තමයි මට කෝල් කරලා තිබුණේ. මොකද ඔහු රාජ්‍ය නැටුම් කණ්ඩායමේ. එතකොට ඔවුන් නවාතැන් ගෙන තිබුණේ ඒ පරිශ‍්‍රයේමයි. මං මේ කොට්ටම්බා ගහ යට ඉන්නේ පොඞ්ඩක් එන්නකෝ කිව්වා. සර්පිනාවත් තියන් ඉන්නවා මං යද්දී. දෙවැනි මහින්ද නාට්‍යයේ රඟපාන්න මං ඇඳගෙනම ගියා ඔහු ළඟට. ඒ ගමන අරකට මාරු මෙලඩියක් වැටුණා මචං කියලා ගහලා පෙන්නුවම, ඕක තමයි ඒ සිංදුව. ඒක ඉතිං බොහොම ජනප‍්‍රිය වුණා.

(උපුටා ගැනීම - දිවයින යුගන්ති යශෝධරා)










Thursday, September 3, 2020

හඬන්න ළංව ...

හඬන්න ළංව ඇති ඔබේ නුවන් පුරා

ඇඳෙන්නෙ ජීවිතේ කතාව දෝ

හෙළන්න බැරිව ලතවෙනා සුසුම් සදා

කියන්නෙ ජීවිතේ මුලාව දෝ...


තරු ඇසක්‌ ඇරී උදාගිරේ

බිම් මලක්‌ මුවින් හිනා නැගේ

තරු ඇසේ කතා මියේද

බිම් මලේ හිනා මැකේද

මේ වෙනස දෝ ආදරේ...


සඳ රැහැන් වැටී සුනිල් දියේ

කුමුදු මල් දෙතොල් විදා පිපේ

හිරු ඇවිත් එ මල් දවාද

ඒ දුකත් වසන්ව යාද

මේ අරුත දෝ ආදරේ...

ගායනය - එඩ්වඩ් ජයකොඩි/ ධම්මිකා බණ්ඩාර 

පදරචනය - බන්දුල නානායක්කාරවසම් 

සංගීතය - රෝහණ වීරසිංහ 

ජීවිතය කියන්නේ අස්‌ථිර දෙයක්‌. එක පැත්තකින් බලද්දී මුළාවක්‌. මේ ලෝකයේ හැම දේම එහෙමයි. බලාපොරොත්තු තියාගන්න බැහැ. වෙනස්‌ වන සුළුයි. ආදරේත් ඒ වගේ අවිනිශ්චිතයි.

අපි කැමැති හැම දෙයක්‌ම අපට ලැබෙනවද. නැහැ. අපිට වුවමනා දේමද මේ ලෝකෙ සිද්ධ වෙන්නෙ නැහැ. සොබා දහමත් එහෙමයි. සොබා දහමටත් බැහැ අපි කැමැතිදේම ඉටු කරන්න.

හඬන්න ළංව ඇති ඔබේ නුවන් පුරා

ඇඳෙන්නෙ ජීවිතේ කතාව දෝ...

හෙළන්න බැරිව ලතවෙනා සුසුම් සදා

කියන්නෙ ජීවිතේ මුලාව දෝ...

මේ ගීතයෙන් කියන්නෙත් එහෙම කතාවක්‌. ආදරයේ අවිනිශ්චිත බවයි මේ යුවළ අතර ඇතිවන සංවාදයෙන් අර්ථවත් වෙන්නේ.

ඔබේ දෙනෙත් හැඬුම් බරයි. එයින්  පෙනෙන්නේ ජිවිතයද. ඔහු අසනවා. සුසුම් සිරවෙලා පිටකරන්න බැහැ. ඒ කියන්නේ ජීවිතේ මුලාවක්‌ කියලද ඇය කියනවා.

මේ ගීය ලියුවේ බන්ධුල නානායක්‌කාරවසම්. ගීයට නිමිත්තක්‌ නැහැ. ඒත් ගීය පසුබිමේ හොඳ කතාවක්‌ තියෙනවා.

මේක තමයි තනුවකට වචන දමා ජනප්‍රිය වූ මගේ පළමු ගීතය. රෝහණ වීරසිංහ තනුව කැසට්‌ එකකට ටේප් කරලා මට දුන්නා. මම ටේප් එක ඇහුවා. තනුවට ඔහු වචන ටිකකුත් දමලයි තිබුණේ.

නටන්න ගස්‌ වටේ දුවන්න කෑගසා.. වැල්වලින් එතී 

රඟන්නකෝ....

ඉන්පස්‌සේ තරු ඇසත්... පද පෙළ වෙනුවට,

ප්‍රේමයේ සුසාන භූමියේ....

මළ මිනී සිනා සිසී නැගේ...

කියලා රෝහණ ලියා තිබුණා. ඒ කාලේ සුනිල් අර්. ගමගේලාට පිළියන්දල සුපර් මාර්කට්‌ එකේ සාප්පුවක්‌ තිබුණා. කටුවාවල ගෙදර ඉඳලා සුනිලුයි නෝනයි දෙන්නම මේ සාප්පුවට යනවා. එහෙම දවසක මමත් හිටියේ ඒ ගෙදර. මම ගෙදර නැවතුනා සිංදුව ලියන්න. ගෙදර කවුරුත් නැහැ. සිංදුව ලියන්න මට මොන විදිහකින්වත් වචන එන්නේ නැහැ. දවල් එකොළහ වෙද්දී හිතුනා ලියන්න බැහැ කියලා. දමලා ගහලා දොරවල් වහලා මමත් ගියා සාප්පුවට සිද්ධිය කිව්වා. "මල්ලී මටත් ඔහොම වෙනවා. ගණන් ගන්න එපා ආපහු ගෙදර ගිහින් ලියන්න කියලා බල කළා. මම ආයෙත් ගෙදර ගියා. මේ ගීය එඩ්වඩ් එක්‌ක ධම්මිකාත් ගයනවා කිව්වාම මම ආසාවෙන් හිටියේ. ඇය කීර්ති එක්‌ක ගයන කවිකාරියේ ගීතය ඒ කාලේ හරිම ජනප්‍රියයි. මම ගීය ලියන්න කලින් ධම්මිකාව හිතේ මවාගත්තා. ඉබේම වචන ආවා.

තරු ඇසක්‌ ඇරී උදාගිරේ

බිම් මලක්‌ මුවින් හිනා නැගේ

තරු ඇසේ කතා මියේද

බිම් මලේ හිනා මැකේද

මේ වෙනස දෝ ආදරේ....

ගිරි මුදුනින් උදාහිරු පායද්දී තරුවල ඇස්‌ ඇරෙනවා. බිම්මල් පවා මුවපුරා හිනාවෙනවා. ඔහු කියද්දී ඇය එහි නිස්‌සාර බව, අනියත බව සිහිපත් කරන්නේ මෙසේයි.

තරු ඇස්‌වලින් කියන කතා මිය යාවිද. බිම්මල් මුව පුරා නඟන සිනා මැකී යාවිද. මේ වෙනසම නේද ආදරේ කියන්නේ...

මේ ගීයට පුදුමාකාර ප්‍රතිචාර ලැබුනා. මහාචාර්ය සුනිල් ආරියරත්නයන් මගේ සිනා පොදක්‌ උත්සවේදී ප්‍රසිද්ධියේ කිව්වා "මම නම් ජීවිතේට හිතුවේ නෑ කලින් දුන්නු තනුවකට හඬන්න ළංව වගේ වචනවලින් ගීයක්‌ ලියෑවේවි" කියා මහාචාර්යතුමා කිව්වා.

සඳ රැහැන් වැටී සුනිල් දියේ

කුමුදු මල් දෙතොල් විදා පිපේ

හිරු ඇවිත් එ මල් දවාද

ඒ දුකත් වසන්ව යාද

මේ අරුත දෝ ආදරේ.....

කුමුදු මල් පිපෙන්නේ ජලයේ. සඳකිරන නිසා කුමුදු මල සුදට සුදේ ලස්‌සනට පිපෙනවා. ඒත් හිරු ඇවිත් ඒ මල් විනාශ කරයි. ඒක දුකක්‌. ඒත් ඒ දුකත් සැඟවිලා යාවි. ආදරයේ අර්ථයත් මේකද.

මේ ගීය උපමා රූපකවලින් පිරුණු ගීයක්‌. එඩ්වඩ් ජයකොඩිගේ සරාගී හඬට ධම්මිකා බණ්‌ඩාරගේ හඬ ඉතා මැනවින් ගැළපෙනවා. රෝහණ වීරසිංහයන් බටහිර තාලයෙන් වගේම පෙරදිග තාලයටත් ගීතය හැඩකර තිබෙනවා. හොඳින් අසන්න. හඬන්න ළංව කොටස කියද්දී ඩ්‍රම්ස්‌ නාදය යොදාගන්නා රෝහණ "තරු ඇසත් ඇරී උදාගිරේ" කොටසේදී තබ්ලාව යොදා ගන්නවා. ගීතයේ ජනප්‍රියත්වයට මෙයද හේතු වූ බව බන්ධුල පිළිගන්වා.

(උපුටා ගැනීම - දිවයින මීවිත)




Wednesday, September 2, 2020

රෑ අහසේ ...

රෑ අහසේ

තරු කැට පායා දිලුනා...

මා තනි වී

සිතිවිලි සයුරේ වෙලුනා...


ඔබේ සුමුදු අත මා අත් පටලා

තරු දහසක්‌ පායා ඇති දිනයක

පියමං කෙරුවා පෙර අප දෙදෙනා

තරු කැට අතරේ රැඳී දිලෙනවා

සිතට දැනෙනවා...


තරු එළියක්‌ වී දෙනෙතට වැටිලා

සඳ කිරණින් ඔබෙ මුහුණ සේදිලා

ආදරයෙන් අප පියමං කෙරු හැටි

තරුකැට මා මතකයට ගෙනෙනවා

සිතට දැනෙනවා...

පදමාලාව - ප්‍රේමලාල් උඩුමුල්ල

සංගීතය - ආත්මා ලියනගේ

ගායනය - ආත්මා ලියනගේ

තරු පායා ඇති රැයක නිසොල්මනේ මොහොතක්‌ අහස්‌ කුස දෙස බලා සිටින්න. හරියට පුංචි පුංචි මල්වලින් හැඩ දැමූ කලු පැහැති පළසක්‌ වගේ. එහෙමත් නැතිනම් මල්වත්තක්‌ වගේ. අහස අන්ධකාරයි. ඒත් තරුවලට බියෙන් අන්ධකාරය සැඟවිලා.

කෙතරම් සුන්දරද තරු පිරි අහස දෙස බලාසිටිද්දී හිතේ ඉපදෙන හැඟුම්. සමහර වෙලාවට ප්‍රේමණීයයි. තවත් වෙලාවකට කලාත්මකයි.

මේ තරු කැටවල සුන්දරත්වය විඳි කිවියන් කී දෙනෙක්‌ කව් ගී පබඳින්න ඇත්ද? තරු දිලෙන රැයක නුබ කුස දෙස බලාසිටිද්දී සොබා දහම කෙරෙහි හිත තුළ ඇති වන බැඳීම කොතෙක්‌ දැයි කියා නිම කළ හැකිද.

රෑ අහසේ

තරු කැට පායා දිලුනා.......

මා තනිවී

සිතිවිලි සයුරේ වෙලුනා........

තරු කැට පායා දිලෙන රැයක තනි වූ සිතකට දැනෙන දැනීම්, හැඟෙන හැඟුම් ගැන කවර කතාද. එවන් මොහොතක තනි වූ සිතක්‌ සිතිවිලි සයුරේ එබී, කිමිදී, වෙලී ලබනා සැනසුම අතිශය සෞන්දර්යාත්මක නොවේද?

ආත්මා ලියනගේට මේ ගීතය ලියා දුන්නේ කුඩා කල පටන්ම ඔහු හා ඇසුරු කළ මිතුරෙක්‌. හේ ප්‍රේමලාල් උඩුමුල්ල. ඉතා සරල පදමාලාවක්‌. නමුත් ඒ තුළ මොකද්දෝ සුන්දර බවක්‌ සැඟවී තිබෙනවා. ආත්මාගේ ගැඹුරු මෙන්ම සංයමයෙන් යුත් හඬත් ඒකට හේතුවක්‌ වෙන්න ඇති.

ඔබේ සුමුදු අත මා අත් පටලා......

තරු දහසක්‌ පායා ඇති දිනයක

පියමං කෙරුවා පෙර අප දෙදෙනා

තරු කැට අතරේ රැඳී දිලෙනවා

සිතට දැනෙනවා

මේ පෙම්වතා තරු පිරි රැයක තනිව සිතිවිලි සයුරක නිමග්නව සිටිනවා.

ඔහුට සිහිපත් වෙනවා. ආදරබර පෙම්වතිය සමග ගත කළ ජීවිතය. දෙදෙනා අතිනත පටලාගෙන තරු පිරි රැයක ඇවිද ගිය හැටි. ඒ මතකය ඔහුට අහසේ තරුකැට අතරින් පෙනී නොපෙනී යනවා. එදා ඇය හා විඳි ආදරයේ මිහිරියාව අදත් ඔහුගේ සිතට දැනෙනවා.

දවසක්‌ ආත්මා බොක්‌ස්‌ ගිටාරයත් අරගෙන ගල්පාත රබර් වත්ත මැද තියෙන අපේ මහගෙදරට ආවා. ඒ මට කියලා සිංදුවක්‌ ලියාගන්න. ඔහු ගිටාරය වැයුවා. එක දිගටම මට වචන ගලාගෙන ආවා. මා අතින් ලියුවුණු පළමු ගීය. රෑ අහසේ නිර්මාණය වුණේ ඒ විදිහටයි. ප්‍රේමලාල් උඩුමුල්ල ගීතය ජනිත කළ හැටි පැවැසුවා.

මම ආත්මාට තවත් සින්දු පහක්‌ විතර ලියුවා. ඒත් ඒවා ඔහු විසිකළා. මම යළි ඒවා අහුලා ගත්තා. දැන් ඒ ගී අඩු පාඩු හදමින් යළි නිර්මාණය කෙරෙනවා.

තරු එළියක්‌ වී දෙනෙනට වැටිලා

සඳ කිරණින් ඔබෙ මුහුණ සේදිලා....

ආදරයෙන් අප පියමං කෙරු හැටි

තරු කැට මා මතකයට ගෙනෙනවා

සිතට දැනෙනවා.

මේ තරුද සමගින් සඳ පායා ඇති රැයක්‌. තරු එළියෙන් ඔබේ මුහුණ වැහිලා. චන්ද්‍ර කාන්තියෙන් ඔබේ මුහුණ සේදිලා පායා ඇති තාරුකා මා මතකයට නංවන්නේ ආදරණීය හැඟුමන්. ඒ ඔබත් මමත් ප්‍රේමයෙන් වෙලිලා පියමං කළ ආකාරයයි.

තරු කැට පායා දිලෙන ආකාශය දෙස බලා සිටිමින් සිතිවිලි සයුරක වෙලි සිටින මේ පෙම්වතා එක්‌කෝ ප්‍රේමයෙන් පරාජිත වූවෙක්‌ විය හැකියි. එහෙමත් නැතිනම් සිය බිරිය පෙම්වන්තියකව සිටි කාලයේ ඇය සමග ආදරය කළ හැටි සිහිපත් කරන්නෙකුද විය හැකියි.

ගී පද රචකයා ප්‍රේමලාල් වෛද්‍ය සැපයීම් අංශයේ සේවය කරන නිලධාරියෙක්‌. අවුරුදු තිස්‌පහක්‌ විතර පැරැණි මිත්‍රයා ආත්මා වෙනුවෙන් යළි ගී ලිවීමට දැන් ප්‍රේමලාල් සූදානම්.

රෑ අහසේ ගීතයට ලැබුණු ප්‍රතිචාරය නම් මම දන්නේ නැහැ. ළඟදී ආධුනික තරු ප්‍රසංගයකදී මේ ගීය තරුණයෙක්‌ ගැයුවා. මට සතුටක්‌ දැනුණා. ආත්මා කියනවා මේ ගීයට හුඟ දෙනෙක්‌ කැමැතියි කියලා. 

(උපුටා ගැනීම - දිවයින මීවිත)





Tuesday, September 1, 2020

නිවන් දුටු හිමි ...

නිවන් දුටු හිමි රුවන් පිළිරුව පමණි මට අද ශේෂ වූයේ

හිමි දෙසූ බණ අසා ඇති මුදු ඇසූයේ හිමිගේ හඬින් නොව

අනේ පිඬු සිටු පුතුට මෙන් අනේ හිමියනි මටද දැන්

දෙසා වදහල මැනවි බුදු බණ

මහා කරුණාවෙන්

මහා කරුණාවෙන්


ගලක් වී නම් මමත් ඉවසමි යකුළු පහරද කැපී වෙන් වෙන

ඔබේ පිළිරුව නිම කරන්නට කලාකරුවකු අතින් ලැබෙනා

එයින් හිමි හුරු කලාවූ ශාන්තිය මට ලැබේවා

මහා කරුණාවෙන්

මහා කරුණාවෙන්


මලක් වන්නට නොහැක හිමියනි මිනිස් බව ලැබ සිටින මා හට

මලක් අද ඔබ දෙපා පාමුල විඳින සිහිලස නොමැත මාහට

මලක් වූ දා මගේ ජීවය ඔබේ පා මුල පරවුණාවේ


නිවන් දුටු හිමි රුවන් පිළිරුව පමණි මට අද ශේෂ වූයේ

හිමි දෙසූ බණ අසා ඇති මුදු ඇසූයේ හිමිගේ හඬින් නොව

අනේ පිඬු සිටු පුතුට මෙන් අනේ හිමියනි මටද දැන්

දෙසා වදහල මැනවි බුදු බණ

මහා කරුණාවෙන්

මහා කරුණාවෙන්

ගායනය - වික්ටර් රත්නායක

පදරචනය - ප්‍රේමකීර්ති ද අල්විස්

සංගීතය - වික්ටර් රත්නායක

බුදුන් වහන්සේගේ අසම සම කරුණා ගුණය මූර්තිමත් කෙරෙන මෙම ගීතයට ගායනය සහ සංගීතය සපයන්නේ විශාරද ආචාර්ය වික්ටර් රත්නායකයන්ය. ගී පද වැල් ප්‍රේමකීර්ති ද අල්විස් ගේය. මේ ප්‍රතිභා පූර්ණ කලාකරුවන් දෙදෙනාගේ සුසංයෝගය ගීතයේ සාර්ථකත්වයට මනා පිටිවහලකි.

සම්බුදු පිළිරුවෙහි කාරුණික දසුන ඇදී යන්නේ සැදැහැවත් බොදු ශ්‍රාවකයාගේ මනසෙහිය. ඒ දෙස බලා සිටිනා ඔහුට බුදුන් වහන්සේගේ මහා කරුණාව මතකයට නැංවෙන අවස්ථා අපමණය. බුදුන් වහන්සේ සෑම දිනකම අලුයම පිබිදී ලෝක සත්වයා දෙස බලන්නේ මහා කරුණා සමාපත්තියට සම වැදීමෙනි. උන් වහන්සේ කවුරු කොතැනක සිටියත් එක් වරක් හෝ තනියම හෝ ශ්‍රාවකයන් සමඟ යොදුන් ගණනින් ගම් නියම් ගම් වෙතපා ගමනින්ම හෝ ඍද්ධියෙන් ම වැඩම කළේ අන්‍යයන්ගේ යහපත උදෙසාමය. අව් වැසි නොතකමින් ගස් යට, ගල් මත, සුන්‍යාගාර වෙත වාසය කරමින්, පිඬුසිඟා වඩිමින් අන්‍යයන් වෙනුවෙන්ම ඇප කැප වූ අයුරු අසම සමය. රාජ මහා අමාත්‍යවරු, සිටුවරු, කසළ ශෝධකයන්, මිනී මරුවන්, මැරවරයන්, යක්ෂයන්, බමුණු බැමිණියන්, දැසි දස්සන්, ගොවි, කම්කරුවන් ආදී අපමණ පිරිස් වෙත සම්බුදු දෙනෙත විවිර වුයේ මහා කරුණාවෙනි. ඒ ජීවමාන බුදුන් වහන්සේ අද දැකිය හැකි වන්නේ ත්‍රිපිටකය මනා ලෙස පරිශීලනය කිරීමෙනි.

ගීතයේ සඳහන් සේ සම්බුදු පිළිරුව දෙස බලා සිටින රසිකයා බණ පද අසා ඇත. එහෙත් ඔහුට බුදුන් වහන්සේගේ ශ්‍රී මුඛයෙන් ම බණ පද අසන්නට තරම් පිපාසයක් දැනෙන්නේ තම හදවත තෙමාලන බුදුන් වහන්සේගේ කාරුණාබර දසුනයි.

නිවන් දුටු හිමි රුවන් පිළිරුව

පමණි අද මට ශේෂ වූයේ

හිමි දෙසූ බණ අසා ඇතිමුත්

ඇසූයේ හිමිගේ හඬින් නොව’

මෙම පැදි පෙළෙන් එය මනාව අනාවරණය වෙයි. මෙහි විශේෂත්වය වන්නේ අනේපිඬු සිටු පුතුට බණ දේශනා කළ අයුරින් ම බුදුන් වහන්සේට බණ දේශනා කරන ලෙස අයැදීමයි.

‘ අනේපිඬු සිටු පුතුට මෙන්

අනේ හිමියනි මට ද දැන්

දෙසා වදහළ මැනවි බුදුබණ

මහා කරුණාවෙන්...

මහා කරුණාවෙන්...

අනේ පිඬු සිටු පුතුට බුදුන් වහන්සේ බණ දේශනා කළේ කෙසේ ද? යනුවෙන් රසික සිත විමසිලිමත් වෙයි. ඒ පින්බර පුවත මෙසේ ය.

අනේපිඬු සිටුතුමා රජගහ නුවර බලා පිටත්ව ගියේ භාණ්ඩ රැගත් ගැල් පන්සියයක් සමඟය. එදා වෙනදා මෙන් තමා පෙර මඟ පිළි නොගත් රජගහ සිටුතුමා සිටුගෙදර කටයුතු කළේ බොහොම යුහුසුළුවය. එයට හේතුව විමසූ අනේපිඬු සිටුතුමාට දැනගන්නට ලැබුණේ, රජගහ සිටුතුමාගේ මැඳුරේ බුදුපාමොක් මහ සඟනට දානයක් සූදානම් කරන බවයි. බුදු කෙනෙකුගේ අග්‍රඋපස්ථායක වීමට පෙර සසරේ සිටම පැතූ අනේපිඬු සිටුතුමාට “බුදුන්” යන වදන ඇසීමෙන්ම ඇතිවූයේ බලවත් ප්‍රීතියකි. එතෙක් සිටුතුමා කිසි දිනක බුදු කෙනෙකුදැක හෝ අසා නැත. ඒ නිසාම ඔහු “ඒ භාග්‍යවත් අරහත් සම්මා සම්බුදුරජාණන් වහන්සේ දැකීමටට දැන් යා හැකි දැ” යි රජගහ සිටුතුමාගෙන් විමසුවේය. එහිදී ඔහු පැවසුවේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ දකින්නට සුදුසු මොහොත දැන් නොවන බවත්, හෙට දිනයේ සිටු ගෙදර දන් පිණිස වඩින බුදුන් වහන්සේ දැකිය හැකි බවත්ය. අනේපිඬු සිටුතුමා, ඒ අමා මෑණී බුදු පියාණන් වහන්සේ හෙට දිනයේ දකින්නට යමි’ යි සිතමින් නැවත තම මැඳුර වෙත ගොස් රාත්‍රියේ සැතපී ප්‍රථම යාමයේ නින්දෙන් අවදිවී සිහි කළේ තමා මෙතෙක් නොදුටු බුදුරදුන් ගැනය. බුද්ධාලම්භන ප්‍රීතියෙන්ම පිවිතුරු වූ සිතෙන් නැඟුණු ආලෝකයෙන් ඔහුට දැනුණේ රාත්‍රිය පහන් වී හිරු උදා වූවා සේය. ඔහු වහා යහනින් නැඟිට සඳළුතලය වෙත පැමිණියේ රැය පහන් වි ඇතිදැයි සිතමිනි. නැඟී ඇති සඳෙහි දසුනෙන් තවමත් රාත්‍රිය බව දැනගත් ඔහු නොඉවසිලිමත් සිතෙන් තෙවරක්ම අවධි වූයේ මෙතෙක් නොදුටු බුදුරදුන් සිහි කරගෙනය. බුද්ධාරම්මණයෙහි සමාධි වූසිතින් ඔහු නැවතඅවධි වූයේ පශ්චිම යාමයේ අවසාන භාගයේ දීය. ඔහුට බුදුරදුන් දැකීමට යන පින්බර ගමන උදා වූයේ සත්මහල් ප්‍රාසාදයේ දොරගුළු ඉබේම විවිර වීමෙනි. පිවිතුරු සිතින්ම නැඟුණු ආලෝකය හමුවේඔහු මැඳුරෙන් පිටතට නික්ම ගියද අමනුෂ්‍යයන්ගේ බාධා හමුවේ සිටුතුමා නැවත මැඳුර වෙත පිය නැඟීමට යුහුසුළු වූයේ බියට පත්වය. එය දුටු ‘සීවක’ දෙවියා සිටුතුමාට නොපෙනෙමින්, ඔහුට ඇසෙන සේ පැවසූ වදන් පෙළෙන් සිටුතුමාට ඇති වූයේ ඉමහත් ධෛර්යයකි. ඔහුට බුද්ධාලම්භන ප්‍රීතියෙන් නැවත ආලෝකය පහළ වුව ද මඳ දුරක් ඉදිරියට යද්දී නැවතත් අමනුෂ්‍යයන්ගේ බාධා ඇති විය. එහි දී ද ‘සීවක දෙවියා’ ඔහු නැවත බුදුරදුන් දකින්න යන ගමන උදෙසා උනන්දු කරන්නට ඇත්තේ සිටුතුමාගේ පෙර සසරෙ හි පිනෙහි මහිමය නිසයි. මෙසේ තෙවරක්ම පහළ වූ ආලෝකය හමුවේ සිටුතුමා, බුදුරදුන් වැඩ සිටි ශීත වනයට පිවිසියේ ඉමහත් ශ්‍රද්ධාවෙනි.ඔහු මෙසේ සිතීය. බුදුන් වහන්සේගේ ‘බුද්ධත්වය’ සැබෑ නම් කිසිදිනක නොදුටු, නොදන්නා මාගේ නාමයෙන් අමතනු ඇත යන්නය. සිටුතුමා දුර සිටම පැමිණෙන දුටු අසම සම බුදුන් වහන්සේ ‘සුදත්ත’ මෙහි එන්නැ’යි ඇමතීය. එයින් බලවත් ප්‍රසාදයට පත් ශ්‍රද්ධාවන්ත සිටුතුමා උතුරා ගිය බුද්ධාලම්භන ප්‍රීතියෙන් සම්බුදු පාද මූලයේ වැඳ වැටුණේ නමස්කාර පූර්වකවය.

එහි දී බුදුන් වහන්සේ, සිටුතුමාට දහම් දෙසා දාන කථා ආදියෙන් සිත සකසා, චතුරාර්ය සත්‍ය පහදා දුන් අයුරු අපූර්වය. මෙසේ සෝවාන් ඵල ලැබූ සිටුතුමා තෙරුවන් සරණ ගිය උපාසකයෙක් බවට පත් ව පසු දින බුද්ධ ප්‍රමුඛ මහා සංඝයා වහන්සේ දනට ආරාධනා කළේ ඉමහත් ශ්‍රද්ධාවෙනි. ඔහු බුදුන් වහන්සේට වස් වැසීමටද ඇරැයුම් කර පහන් සිතින් කළ පරිත්‍යාගයද උතුම්ය. ‘ජේත කුමාරයාගේ’ උයනෙහි අටළොස් කෝටියක වියදමෙන් විහාරයක් කරවා බුදුපාමොක් මහ සඟරුවන වඩමවා අටළොස් කෝටියක වියදමෙන් කළ පූජෝපහාර ද ඉමහත්ය. මෙසේ සම්බුදු සසුන උදෙසා ඔහු පිදූ ධනය සිවු පනස් කෝටියක් බව ධර්මයේ සඳහන්ය.

ගීතයේ සඳහන් සේ අනේ පිඬු සිටු පුතුට දහම් දෙසුවා සේ තමාට ද දහම් දෙසන්නැ’යි බුදුන් වහන්සේට ඇරැයුම් කරන රචකයා විටක රළු කළු ගලකට ආරෝපණය වන්නේ සිතෙහි නැඟෙන ශ්‍රද්ධාව නිසාමය. තමා යකුළු පහරින් වෙන් වුණත් ඉවසා සිටින්නේ නෙළන කුළුණුබර බුදු පිළිම වහන්සේ උදෙසාය. තවත් විටක කුළුණු බර බුදු පිළිම වහන්සේ නෙළන්නට තරම් රළු කළු ගලක් කපා ඔපමට්ටම් කරන කලාකරුවා පෙන්වන දස්කම් විස්කම් සැබවින්ම විස්මිතය. ඒ උදෙසා කලාකරුවා මෙන්ම රළු කළුගලකට ආරෝපණය වන්නාගෙන් මතුවන ඉවසීමේ ගුණය මහා කාරුණික බුදු පියාණන් වහන්සේ පෙන්වා දුන් දුන් සන්සුන්පිළිවෙත සේය.

(උපුටා ගැනීම - බුදුසරණ පුවත්පත)







Monday, August 31, 2020

පාට පොදක් තිලකලා ...

පාට පොදක් තිලකලා නලල් තලාවේ 

කැලුම් වළලු නෙතින් අතුරලා 

මුතු සිනා සල සලා නැලවි නැළවියේ 

නිවන් මහද නීල වරලියේ... 


ආල හැඟුම් තපසලා යොවුන් හිනාවේ 

තුටින සලල රැඟුම් රඟ රඟා...

පෙම් කතා මල් පොටින් ලැමැද වසාලා 

නිමා නොහැක ආල කුමරුනේ... 


පෙමක සුවඳ සිතක සිහින සතපන්නේ 

මල් නුවරේ පෙම් සුවඳේ...

ඈත ඉරට හිනාවී රෑට මොනරු නටාවී 

ඈත ඉරට හිනාවී රෑට මොනරු නටාවී

ආල වඩන ගීත සුරල් පා.. වේවී.. 

හොහෝ හෝ.. හහා හා..

හොහෝ හෝ.. හහා හා..

හෝ........

පාට පොදක් තිලකලා....

ළමා ළපටි බොළඳ වදන් තෙපලන්නේ 

පුංචි වියේ අන්දරසේ.... 

සීත සිනා හෙලායා ආල සිතුම් සිතේයා 

සීත සිනා හෙලායා ආල සිතුම් සිතේයා 

සීතාවන් රුවන් ළඳුන් මා... ලා මා

හොහෝ හෝ.. හහා හා..

හොහෝ හෝ.. හහා හා..හෝ.......

පාට පොදක් තිලකලා.........

ගායනය : එච්.ආර්. ජෝතිපාල හා ඇන්ජලීන් ගුණතිලක

පද රචනය : සෝමපාල ලීලානන්ද

සංගීතය : සරත් දසනායක

චිත්‍රපටය : කස්තුරි සුවඳ

අධ්‍යක්ෂණය : සේන සමරසිංහ

තිරගතවු දිනය : 1974.03.08

රගපෑම් : ගාමිණී ෆොන්සේකා, මාලිනී ෆොන්සේකා, ලයනල් දැරණියගල, බන්දු සමරසිංහ, ෆෙ‍්‍රඩී සිල්වා

සේන සමරසිංහ නමැති චිත්‍රපට නිෂ්පාදකයා දෙවැනි චිත්‍රපටය අරඹන්නේ අධ්‍යක්‍ෂවරයකු ලෙස අභියෝගාත්මක පිම්මක්‌ පනිමිනි. ඒ පිම්ම තමාගේ සිනමා ජීවිතය සුවඳවත් කරනු ඇතැයි ඉවක්‌ සේන සමරසිංහට තිබුණේදැයි නොදන්නා නමුත් එය එසේම සිදුකරමින් "කස්‌තුරි සුවඳ" සිනමා පටය එදා ප්‍රේක්‍ෂක සිත් ආලෝකනය කරමින් සිනමා හල්වල පැල් බැඳ මාස ගණන් අඛණ්‌ඩව ප්‍රදර්ශනය විය. සිව්කොන් ප්‍රේම වෘතාන්තයක්‌ වටා ගෙතුණු කස්‌තුරි සුවඳ චිත්‍රපටයේ එදා වාණිජ සිනමාවේ පාතක යෝධයන් වූ ගාමිණී - මාලනී මිල්ටන් ජයවර්ධන ලයනල් දැරණියගල අද්විතීය රංගනයක නියෑළෙමින් යොවුන් හදවත් ආනන්දයෙන් පිරවූයේය. කස්‌තුරි සුවඳ චිත්‍රපටය පරිපූර්ණත්වයට පත්වීමට සරත් දසනායකයන්ගේ සුමියුරු සංගීතය, සෝමපාල ලීලානන්දයන්ගේ මතකයේ රැඳෙන දෙබස්‌ හා ගීත පදමාලාවන්ද මහෝපකාරී වූ බව කිවමනාය. එහි එන පාට පොදක්‌ තිලකලා (ඇන්ජලීන් - ජෝති) හදවිමන් දොරින් ( කරුණාරත්න අබේසේකර) පෙම්වතියන්ගේ පෙම්වතියන්ගේ (ඇන්ජලීන්) ලස්‌සන ලෝකෙක ඉපදීලා ( ජෝතිපාල) මල්වයසේ මධුසිහිනේ (ජෝති, වික්‌ටර්, ඇම්. ඇස්‌.) අද පවා ජනප්‍රියත්වයේ ඇති ගීත බව සනාථ කිරීමට ද රූපවාහිනී නාලිකා ඔස්‌සේ ජනප්‍රිය කිරුළ හඹා යන්නවුන්ට ප්‍රේක්‍ෂක හදවත් සොරාගැනීමට මෙම ගීත ගැයූ සැණින් මහෝපකාරී වන අයුරින් ප්‍රකට වේ. 

සෝමපාල ලීලානන්දයන් ලියූ "පාට පොදක් තිලකලා" ගීතය ගයනු ලැබුවේ එච්.ආර්. ජෝතිපාලයන් හා ඇන්ජලින් ගුණතිලකය. මෙය සකල කාලයටම පොදු පාට පොදක්මය.

”පාට පොදක් තිලක ලා

නළල් තලාවේ

කැලුම් වළලු නෙතින් අතුරලා

මුතු සිනා සල සලා නැළවී නැළවී ඒ

නිවන් මහද නීල වරලියේ”

"කස්තුරි සුවඳ" චිත්‍රපටයට මෙම ගීතය රචනා කර ඇති අතර එහි කාන්තා චරිතය රඟපෑවේ මාලිනි ෆොන්සේකාය. ඇයට තරුණයන් තුන් දෙනෙක් පෙම් කරයි. තරුණයාගේ චරිතය රඟපෑවේ ගාමිණි ෆොන්සේකාය.

ඔහු ආදරයෙන් පරාජිත වී නැවත තම ගමට යයි. මේ සිදුවීම තවත් තීව්‍ර කිරීමේ අවශතාව නිසා ඉහත ගීතය රචනාව ලබාදුන් බව ඔහු පවසයි. තම මුල්ම ආදරයේ විරහව ඉවසිලවන්තව දරා ගැනීමට හුරු පුරුදු වූ ඔහු එකී ආදරය ගැන මෙසේ ලීවා පමණක් නොව, ඔහු ගේ සිත තුළ හැමවිටම තිබුණු ‘‘ආදරය පූජනීයයි‘‘ යන හැඟීම නිසාම ඔහු ලියූ සෑම චිත්‍රපට ප්‍රේම ගීතයකටම මේ අදහස කැටි වූයේය.

"පෙමක සුවඳ සිතක සිහින සතපන්නේ

මල් නුවරේ පෙම් සුවඳේ‘‘‘‘

තරුණයන් කිහිප දෙනෙක් එකම තරුණියකට පෙම් බඳින්නේ කෙසේ හෝ ඇයව ලබා ගැනීමේ අරමුණ සැමදෙනාගේම සිතෙහි එකසේ තබා ගනිමිනි.

මෙම "පාට පොදක් තිලකලා" ගීතයේ තනුවටම පසුකාලීනව රවිලාල් විමලධර්ම මහතා (යශෝධා විමලධර්මගේ පියා) විසින් හින්දි වචන යොදා  "ආජු මෙරා දිල්" නමින් ගීයක් රචනා කොට ජෝති හා ඇන්ජලින් ලවා ගායනා කර ඇත. 









Saturday, August 29, 2020

සඳ රාජිනී ...

සඳ රාජිනී ඇයි ද හැංගී ඇයි ද හැංගී

මේ රැයේ පාලුවේ වේදනා මා දවාවී

සඳරාජිනී ඇයි ද හැංගී ඇයි ද හැංගී 

මේ රැයේ පාලුවේ... 

ඈ හා බැඳී ආවා එදා සමුගන්න මාගෙන් මිදීලා

මතකේ සදා සුවඳේ වෙලී සංසාරයේ ඉන්න මා හා

ජීවිතේ මා පැතූ ඒ සිනාවෝ...

ජීවිතේ කෝ පැතූ ඒ සිනාවෝ...

වේදනා යා කළේ... මායාව සේ...

වැළපෙන්න දෝ මේ ලෙසින්... 

රෑ තුන්යමේ හඬනා මගෙන්

වෙන් වෙන්න සිතුවේ කෙසේදෝ

සුළඟේ රැඳී කාටත් හොරා

මාගේ ළඟින් ඉන්නදෝ...

ජීවිතේ මා පැතූ ඒ සිනාවෝ

ජීවිතේ කෝ පැතූ ඒ සිනාවෝ

වේදනා යා කළේ මායාව සේ

පළිගන්නදෝ මේ ලෙසින්....

ගායනය - නිරෝෂා විරාජිනි 

පදරචනය - රොඩ්නි විදානපතිරණ 

සංගීතය - සරත් ද අල්විස් 

මං ඔයාට ආදරේ කළ තරමට ඔයා මට ආදරේ කළා ද. සයුරු තලාවක. සුදුමුදු වැල්ලේ. මම ඔබේ තුරුලට වී හිටියා. අපි දෙන්නා ගොඩාක්‌ දේ කතා කළා. තේරුමක්‌ ඇති දේට වඩා අපි කතා කළේ තේරුමකට නැති දේ ඒත් අපි එයින් සතුටක්‌ ලැබුවා. මං ඔයාට ආදරේ කළ හැටි. දන්නේ මේ ඉර හඳ ගස්‌ කොළං විතරමයි. වැඩියෙන්ම ඒ ගැන හඳ සාක්‍ෂි දේවි. අපි දෙන්නගේ ආදරේ ගැන... අපි දෙන්නා හඳ එළියේ කොයිතරම් වෙලා තුරුළුවෙලා ආදර බස්‌ තෙපලුවද.

අනේ ඒත් අද ඔයා මගෙන් වෙන්වෙලා. ඔයාගේ හදවතේ තවත් කෙනෙකුට ඉඩක්‌ දුන්නේ කොහොමද. සදා කාලයටම ඔයා මගේ මං ඔයාගේ කියලා නේද අපි කතා කළේ ඇයි මගෙන් වෙන්වෙන්න හිතුවේ. අද මම තනිවෙලා. එදා මාව තුරුළු කරගෙන හිටපු ඔයා අද. ඇය සමග. අපි ආදරේ කළ හැටි හොරැහින් බලා සිටි සඳු පවා අද නිහඬයි. මේ පාලු රාත්‍රියේ මම තනිවෙලා වේදනා විඳිනවා. සඳ රාජනිය හැංගිලා. අනේ මේ හදවතේ නැගෙන ගින්දර මාව දවා අළු කරාවි.

සඳ රාජිනී ඇයි ද හැංගී

ඇයි ද හැංගී

මේ රැයේ පාලුවේ වේදනා මා දවාවී

සඳරාජිනී ඇයි ද හැංගී

ඇයි ද හැංගී මේ රැයේ පාලුවේ...

විරහව මේ තරමටම දුකක්‌ද දෙයියනේ. ඇයි ඔයා මට මේ දුක දුන්නේ. ඔයා මාව දාලා ඈතට ඈතට නොපෙනී ගියා නම්. මට දුක ඉවසා ගන්න පුලුවන්. ඒත් ඔයා මගෙන් සමුගන්න ආවේ ඇයත් එක්‌ක. අතිනත් අරගෙන.මම කොහොමද ඉවසන්නෙ. කමක්‌ නැහැ. අපේ අතීත ආදර සුවඳ මා එක්‌ක හැමදා හිඳිවී. මේ සංසාරය නිමාවෙන තුරු ඒ සුවඳේ වෙලිලා ඔයා මා එක්‌කම ඉන්න.

එදා අපි කොයිතරම් සිsහින මැව්වද. පැතුම් පැතුවද. ඒත් එදා පැතූ පැතුම් ප්‍රාර්ථනා කළ සතුට අද නැහැ. කෝ ඒ සිනාවන් මායාවක්‌ වෙලා. ජීවිතයම මායාවක්‌. වේදනාව ඉතිරි කළේ මට මේ විදිහට වැළපෙන්නද.

ඈ හා බැඳී ආවා එදා

සමුගන්න මාගෙන් මිදීලා

මතකේ සදා සුවඳේ වෙලී

සංසාරයේ ඉන්න මා හා

ජීවිතේ මා පැතූ ඒ සිනාවෝ

ජීවිතේ කෝ පැතූ ඒ සිනාවෝ

වේදනා යා කළේ මායාව සේ

වැළපෙන්න දෝ මේ ලෙසින්.

පෙම්වතියකගේ වැළපීම වේදනාව විරහව වගේම මේ ගීයේ පදමාලාව අතර ශෘංගාරයකුත් සැඟවී තිබෙනවා. මේ පද එකිනෙක අමුනා ගීයක්‌ බවට පත්කළේ රොඩ්නි විදානපතිරණ, සරත් ද අල්විස්‌ තනු නිර්මාණය කළා. නිරෝෂා ගීය ගයන්නේ හදවතින්මයි.

මම ඔය පද ටික ලිව්වේ සරත්ගේ තනුවට. සරත් තනුව නිර්මාණය කළාට පස්‌සේ වචන ටික ලියන එක මට අභියෝගයක්‌ වුණා. නිමිත්තක්‌  අත්දැකීමක්‌ පදමාලාවට නැහැ. රෙකොඩින්වලට අරගෙන යද්දීත් මම පදමාලාව මඟ දිගට හැදුවා. ඉවර කළේ ස්‌ටුඩියෝ එකේදී රොඩ්නි ගී උපත විස්‌තර කළා.

රෑ තුන්යමේ හඬනා මගෙන්

වෙන් වෙන්න සිතුවේ කෙසේදෝ

සුළඟේ රැඳී කාටත් හොරා

මාගේ ළඟින් ඉන්නදෝ

ජීවිතේ මා පැතූ ඒ සිනාවෝ

ජීවිතේ කෝ පැතූ ඒ සිනාවෝ

වේදනා යා කළේ මායාව සේ

පළිගන්නදෝ මේ ලෙසින්....

මගේ හදවත පැළෙන්න එනවා. මේ තරම් හඬන්න. මේ තරමට කඳුළු කොහෙන් ආවද මන්දා. ඒත් ඉවරයක්‌ නැහැ. රැයක්‌ දවාලක්‌ නෑ. ඔබ සිහිවන තත්ත්පරයක්‌ තත්ත්පරයක්‌ පාසා මගේ ඇස්‌ දෙකෙන් කඳුළු කැට කඩා වැටෙනවා. හදවත ඉකිබිඳිනවා.

අනේ මගෙන් වෙන්ව යන්න එපා. හැබැහින් එන්න බැරිනම් අඩුම ගානේ කාටත් හොරෙන් සුළඟ එක්‌ක ඔයාගේ සුවඳ එවන්න. ඔයා මා එක්‌ක ඉන්නවා වගේ දැනේවී. මට ඔයා නැතුව ඉන්න බෑ. මා පැතූ සිනාව අද කෝ. මායාවක්‌ වගේ මේ දුක මට දෙන්න. මගෙන් පළිගන්න මම කළ වරද මොකක්‌ද.

ඉතාම වේදනාබර ගීයක්‌. නිරෝෂාගේ හඬ හැබෑ ශෝකාකූල බවකින් යුක්‌තයි. ඒ හඬට ඔබින ගී තනුව සංගීතය වගේම රොඩ්නිගේ පදමාලාව විරහ වේදනා විඳින්නන්ගේ හදවත් ඉතා තදින්ම වෙලාගන්නා බවට සැකයක්‌ නැහැ.

(උපුටා ගැනීම - අජිත් අලහකෝන් දිවයින)






සුළගේ ලෙලෙනා ...

සුළගේ ලෙලෙනා මලසේ දඟපා

අප පාසල් ගිය කාලයේ

යාළුවො අද නැත - වෙන අය එහි ඇත

කාලය මැවූ වෙනසක අරුමේ


ලොකු පංතියෙ අය පොඩි පංතියෙ අය

හැමදෙන එක පංතියෙ විලසේ..//

අප පොත්වල දුටු රජවරු සිටුවරු

වෙන්නයි කවුරුත් සිත් මැවුවේ..

සුළගේ ලෙලෙනා...

සාම ලා අමරලා පොත්තුල තව ඇත

එන එන අය හා යාළු වෙතේ..//

අපේම පාසල අපේම මව විය

එදවස් අපහට නැත ආයේ...

සුළගේ ලෙලෙනා...

පද රචනය - විපුල ධර්මප්‍රිය ජයසේකර

ගායනය හා සංගීතය - ශාලිත අබේවික්‍රම


ශාලිත අබේවික්‍රම ගයන ‘සුළඟේ ලෙළෙනා’ ගීතය කියන්නෙත් අදත් ලොකු කුඩා කා අතරත් ජනප්‍රිය ගීතයක්. ශාලිතට ලාංකේය අසන්නන් අතර ජනප්‍රිය ගායකයෙක් විදියට කිරුළ පලඳින්න හේතු වන මේ ගීතය ලිව්වේ විපුල්. විපුල්ගේ පාසල් කාලය සිහිපත් කරමින් ලිව්වේ. විපුල් පාසල් ගියේ තර්ස්ටන් විද්‍යාලයට. තර්ස්ටන් විද්‍යාලයෙන් බිහිවුණු සොඳුරු පෙර ගමන්කරුවෙක් විදියට ඔහුගේ නම පාසලේ ලියවෙන්නේ රන් අකුරෙන්. ‘සුළඟේ ලෙළෙනා’ ගීතය පාසලේ විශේෂ කටයුතු වලදී වැයෙන්නේ මේ නිසා.  ඔහු සම්බන්ධ අතීතයේ වුණු සොඳුරු සිදුවීම් කිහිපයකුත් මතකයට නැඟුවේ මේ අයුරෙන්.

‘සුළඟේ ලෙළෙනා’ ගීතය විපුල්ගේ අතෙන් ලියැවෙන්නේ පාසලේදී. ඒ කියන්නේ තර්ස්ටන් විද්‍යාලයේදී. දවසක් විපුල් තමන් ඉගෙන ගත්ත පාසලට ගියේ මොකක්දෝ කාරණයකට. පාසලේ ගේට්ටුවෙන් ඇතුල් වුණා විතරයි ඔහුගේ සිහියට නැඟුණේ අතීතය. ඔහු සිතෙන් ඒ පාසල්විය රස වින්ඳා. ඒ දවස්වල කාලය ගෙවූ නුග ගහ තවමත් එහෙමමයි. ඔහු නුග ගහ ළඟ වාඩිවුණේ ඒ පුරුද්දට වගේ. ඒත් එදා හිටිය කවුරුවත් අද නුග ගහ ළඟ හිටියේ නැහැ. අතේ තිබුණු කඩදාසිය දිගහැරිය විපුල් සාක්කුවෙන් ගත්ත පෑනෙන් එයට තට්ටු කළා. මේ විදිහටයි ගීතය ලියවුනේ.

“සුළඟේ ලෙළෙනා මලසේ දඟපා

අප පාසැල් ගිය කාලයේ

යාළුවෝ අද නැත වෙන අය එහි ඇත

කාලය මැව් වෙනසක අරුමේ”





නිදි නැති රැය පුරාවට ...

නිදි නැති රැය පුරාවට කිසි නිමක් නැති සිතිවිලි සයුරටත් වැඩි මිස අඩුත් නැති අවසානයේ දී ඒ හැම බොඳ මීදුමක් සේ ඈතට පාවි පාවි ගිය හැටි මතකයි ජිවිත...