බැද්ද පුරා සුදු රෙද්ද වගෙයි යස
ඉද්ද පනා මල් කැන් පිපිලා
බැද්ද පුරා සුදු රෙද්ද වගෙයි යස
ඉද්ද පනා මල් කැන් පිපිලා
සද්දෙ මොකෝ අවුරුද්ද ඇවිල්ල ද
සද්දෙ මොකෝ අවුරුද්ද ඇවිල්ල ද
නැද්ද කනෙයියෙනි රොන් හැදිලා
බැද්දට මල් වරුසාවක් වැහැලද
නිල් කොළ පිට ඒ මල් පොද ඉහිලද
බැද්දට මල් වරුසාවක් වැහැලද
නිල් කොළ පිට ඒ මල් පොද ඉහිලද
පාර වටේ ඇති සේරම ගස්
සරු සාර හැඩයි ගෙඩි හට ගැනිලා
ගෙඩි හට ගැනිලා
පේර දිවුල් පලු වීර ඉදී එන
වාරෙ වගෙයි මේ පැනි පිරිලා
බැද්දට පැනි වරුසාවක් වැහැලද
ගස් වල ගෙඩි පැනි වැස්සට තෙමිලද
බැද්දට පැනි වරුසාවක් වැහැලද
ගස් වල ගෙඩි පැනි වැස්සට තෙමිලද
රෑන ගිරා සැළලිහිණි කුරුල්ලන්
සීනු හඬින් රස ගී ගයලා
රස ගී ගයලා
තාන තනා තම් දාන කියා
එළිමාන වටේ කැරකේ නටලා
බැද්දට ගී වරුසාවක් වැහැලද
ගී පොද මේ හොට අස්සට පෙරිලද
බැද්දට ගී වරුසාවක් වැහැලද
ගී පොද මේ හොට අස්සට පෙරිලද
ගායනය: අමිතා වැදිසිංහ සහ පියසිරි විජේරත්න
පද රචනය: හෙන්රි තෙන්නකෝන්
තනුව: පියසිරි විජේරත්න
ගායනය පියසිරි විජේරත්නයන්ගේ හා විශාරද අමිතා වැදිසිංහ ප්රභූ ගායන ශිල්පී යුවළගේය. සංගීත නිර්මාණය කරන්නේ පියසිරි විජේරත්නයන් විසිනි. ඔහු අතින් නිර්මාණය වූ සංගීත තනු රටා අතර ඔහුටම අනන්ය වූ මහා භාව ප්රකාශනයක් වූ බව සහෘද රසිකයෝ දනිති. පැදිපෙළ පුවත්පත් කලාවේදියක් වූ හෙන්රි තෙන්කොන්ගේය. හෙන්රි තෙන්නකෝන් යනු කලක් මේ සමාජ රටාව සදය විවේචනයට කර පාඨක බුද්ධිය පුබුදවනු ලැබූ ලංකාදීප පුවත්පතේ සමාජ සමයං කාටුනය නිර්මාණය කළ නිර්මාණ ශිල්පියාය.
ඔවුන් අතින් බිහිවන මේ මනරම් ගීය නොඇසූවෙක් වෙතැයි නොසිතමි. මලින් පලින් බරවන බක්මස නැඟෙනා සොබා දහමේ රිද්මය මේ තරම් සියුම් ලෙස පද පෙළක චිත්රනය වූ අවස්ථාවක් නොවේ. ඒ රිද්මය අපේ සංස්කෘතියේ ප්රහර්ෂාත්මක අංගය වූ සිංහල අලුත් අවුරුද්ද හා බද්ධ කර ඇති නන්දනීය එළැඹුම නිසා සෑම අවුරුදු වකවානුවකම මේ ගීතය ඇසේ.
අලුත් අවුරුද්දක් යනු අලුත් බලාපොරොත්තුවකි. ප්රාර්ථනා අලුත් කරගන්නා වකවානුවකි. එහි ගැඹුරු සංවේදනා මේ මොහොතේ ජීවත් වෙමින් සිටින බව විශ්වාස කරන මිනිසුන්ට නොදැනීම අරුමයක් වන්නේ නැත. තමන්ටත් තමන් අහිමිව බලාපොරොත්තු උපදවන අර්ථසාර දැක්මක් රහිතව ආර්ථික සමාජ පීඩාවට හසුව පරඬැල් වුණු ඔවුන්ට අලුත් අවුරුද්දම පීඩා සහිත විකාරයකි.
එහෙත් අප අත්විඳි දශක කීපයකට එපිට අපේ ළමා කාලයේ දී මේ කියන අවුරුද්දේ නැවුම් හැඟීම් දැනුණ ස්පර්ෂ වුණු බව සිහිනයක් සේ මතකය. මේ ගීතය ඒ මතකවෙත අපව රැගෙන ගියේය. එමෙන්ම ගීයක රස භාව විඳිය හැකි නූතන යෞවනයන් මේ ගීතය සිත් පුරා විඳිනු දැක පුරුදු ඇත්තෙමි.
එය ගැන කතා කරන්නට අද අපට ඉතිරිව ඉන්නේ සිංහල සුභාවිත ගීතාවලියේ ජීවමාන පුරාවෘත්තය බඳු ජ්යෙෂ්ඨ ගායිකා විශාරද අමිතා වැදිසිංහය. වර්ෂ 1949 දී ළදැරියක් සේ මුල්වරට ගුවන්විදුලියට පය තබන ඇය ගුවන් විදුලියේ ළමා මණ්ඩපය විසින් බලගන්වා නිර්මාණය කළ ප්රභාෂ්වර චරිතයකි. ඇය මේ ගීතය ගැන කතා කරන්නී මහත් වූ ආනන්දනීය හැඟීමකිනි.
“බැද්ද පුරා ගීතය නිර්මාණය වෙන්න පාදක වෙන පද පෙළ මුලින්ම පළ වෙන්නෙ ලංකාදීප පත්තරේ. කවි පිටුවේ පළවෙන මේ පද ටික නිර්මාණය කරන්නෙ හෙන්රි තෙන්නකෝන් විසින්. හෙන්රි තෙන්නකෝන් කියන්නෙ ලංකාදීප පුවත්පතේ අගය වැඩි කරපු විශිෂ්ට කාටුන් ශිල්පියා. ඒ කාලයේ ඉතාම ජනප්රිය වුණු සමාජ සමයං කාටුනය නිර්මාණය කළේ ඔහු. “
“මේ පැදි පෙළ දැකපු පියසිරි විජේරත්න මහත්තයා එය ඔහුගෙ ගුවන් විදුලි සරල ගී වැඩසටහනකට ගීතයක් විදිහට ගයන්න තෝර ගත්තා. තනුව සහ සංගීතය නිර්මාණය කරලා තිබුණේ ඔහු. මේ අවධියෙ මම ගායන ශිල්පිනියක් විදිහට හැදැරීමක් සහිතව වැඩකරමින් සිටියෙ. පියසිරි මහත්මයා මේ ගීතයට තනුව යොදලා ගායනා කරන්න හදනකොට ඔහුට කල්පනාවෙලා තිබුණා මේ ගැයුමට කාන්තා හඬක් තිබුණා නම් හොඳයි කියලා. මට මේ නිර්මාණයට සම්බන්ධ වෙන්න අවස්ථාව එළඹෙන්නෙ එහෙම.“
“එතුමා ගීතයෙ තනුවයි සංගීත සැලසුමයි එක්ක මාව මුණගැහෙන්න අපේ ගෙදර ආවා. එය රසය වෑහෙන තනුවක්. හරිම අපූරු සංගීත නිර්මාණයක්. මම ඒ වෙලාවෙම කල්පනා කළා මේ නිර්මාණයට එක්වන්න ලැබීමම භාග්යයක් කියලා. ආපහු හැරිලා බලනකොට ඇතිවෙන්නෙ විශාල සතුටක්. මා තවමත් ඒ ගීතය විඳිනවා.“
විශාරද අමිතා වැදිසිංහ ජ්යෙෂ්ඨ ශිල්පිනිය සිය අතීත මතක අතර සැරිසරමින් සිටියාය.
“මට මතකයි. සරල ගී වැඩසටහනට යන්න පෙර අපේ ගෙදරම උදේ හිට රෑ වනතුරු දින ගණනක් අපි පුහුණු වුණා. පියසිරි මහත්මයගෙ තියෙන විශිෂ්ටම ලක්ෂණය තමයි ඔහුට වැඩක් අන්තිම දශමයට නිවැරදිව ඕන වීම. පුංචි වැරැද්දක්, අතපසුවීමක් සිදුවන්න බෑ. ඔහු සංගීතයෙන් මතු කරන ඉතාම සියුම් තැන් පවා ඔහුට නිවැරදිව අවශ්ය වුණා.“
“ඒ කාලයෙ නිර්මාණයක් සඳහා ඒ කැපවීම පුහුණු වීම අවශ්යයි. දැන් වගේ නැවත නැවත ගයා කෑලි එක් කරමින් ගායනයේ අඩු පාඩු හදාගන්න, වාදනයේ වැරදි නිවැරදි කරගන්න බෑ. එක්වරම ගායනය කර එය නිමා කළ යුතුයි. අවසාන මාත්රාව වැරදුණත් නැවත මුල ඉඳන්ම ගායනා කරන්න වෙනවා. වාද්ය වෘන්දයටත් එහෙමයි. හැබැයි මම දැකපු ඇත්ත තමයි ඒ වකවානුවේ මානව සම්පත තාක්ෂණයට වඩා උඩින් තිබුණ එක. වාද්ය වෘන්දය ඒ වෙනුවෙන් කැප වෙලා පුහුණුවීම් කළා. ගායනය සහ වාදනය ප්රශස්ථ මට්ටමට ආ පසුවයි පටිගත කිරීම් කළේ. ඒ කාලයේ හිටපු විශිෂ්ට නාද ශික්ෂණ ශිල්පියෝ තාක්ෂණික පහසුකම් වලට එපිටට ගිහින් සිය වෘත්තිය වගකීම කළා. ඒ හින්දා ඉතාම උසස් ගණයේ නිර්මාණ ගුවන් විදුලියෙන් බිහි වුණා. බැද්ද පුරා ගීතය ඊට කදිම උදාහරණයක්.“
ඇය කියන්නීය. බැද්ද පුරා ගීතය පරම්පරා තුනක වෙනස් අත්දැකීම අතර නොවෙනස්ව බැඳුණු රහසත් ඒ නිර්මාණයේ පද, ගැයුම, වැයුම පමණක් නොව ඉහළ ගුණාත්මක වටිනාකමක් සහිතව කලා කෘතියක් නිර්මාණය කිරීමට ලැබුණු තාක්ෂණික පිටිවහලය. නිර්මාණයක සාර්ථකත්වය යනුම ඒ නිර්මාණය වෙනුවෙන් කළ කැපකිරීම හා ඊට දැක්වූ ගෞරවය ය. බැද්ද පුරා වැනි ගීත තවමත් අප තුඩ තුඩ රැව් දෙන්නේ නිර්මාණකරුවන් නිර්මාණයට දැක්වූ ගෞරවයේ ප්රකාශනක් ලෙස බව සිතමි.
(උපුටා ගැනීම - රුක්මල් ජයසිංහ/ සිළුමිණ)
